Mindblown: blog o filozofii.

  • Gustav

    Gustav

    Droga wiedzie głęboko w lasStąpasz po korzeniach, kamyki umykająWokoło las i żywiołów duchy,Gwiazdy nad koronami,Spokojem szlak rozświetlają.Noc jest już Po autobusie ostatnimCo na rozkładzie przystanku starego -Godzinę ciszy wybijaNie czas i nie kroki jednak Łzę nad przepaścią powstrzyma.Tęskno mi za czymś,Co trwałej prawdy jest ideałem,Za wiecznym tym wlaśnie -Czego w ludziach nie spotkałem.Idę więc, krok…

Czy możesz polecić książkę?